توضیحات محصول
High Torque Planetary transmission / Newest High Gearbox Planetary Gear design
Harmonics
The principle of gear transmission
The harmonic gear transmission is invented by the American inventor C.W.Musser in 1955. It is a new type of transmission mode which uses flexible working components to move into motion or power by elastic deformation. It breaks through the mode of mechanical transmission with rigid component mechanism and uses a flexible component to realize mechanical transmission. Thus, a series of special functions which are difficult to achieve by other transmission are obtained. Because the deformation process of the intermediate flexible member is basically a symmetrical harmonic, it is named. In addition to the former Soviet Union called this kind of transmission waveform transmission or flexible wheel transmission, the United States, Britain, Germany, Japan and other countries are called “harmonic drive”.
The composition of the gear transmission
Rigid wheel: rigid internal gear, usually 2 teeth more than flexible wheel, usually fixed on the chassis.
Flexible cup: thin cup type metal elastic part with outer gear on the outer ring, which is deformed with the rotation of the wave generator and is usually connected with the output shaft.
Wave generator: consisting of an elliptic cam and a flexible bearing, usually connected to the input shaft. The inner ring of the flexible bearing is fixed on the cam, and the outer ring can be elastically shaped into ellipse through the ball.
The principle of gear transmission deceleration
The principle of the harmonic gear deceleration is the relative motion of the flexible wheel, the rigid wheel and the wave generator, which is mainly the flexible deformation of the flexible wheel to realize the movement and the transmission of the power. The oval cam in the wave generator rotates in the flexible wheel to make the flexible wheel deform, and the flexible wheel gear and the rigid wheel gear at both ends of the shaft of the oval cam shaft of the wave generator. The flexible wheel teeth at both ends of the short shaft are removed from the gear teeth at the ends of the short axis. The teeth between the long axis and the short axis of the wave generator are located in the different sections of the 2 circumference of the flexible wheel and the steel wheel in the meshing state, which is called meshing. In the state of gradual withdrawal from meshing and semi-meshing, it is called meshing out. When the wave generator is continuously rotated, the flexible wheel produces the deformation continuously, making the 2 wheels rodent, meshing, meshing and disengaging 4 kinds of motion to change their original orking state and produce the wrong tooth motion, and realize the movement transmission of the active wave generator to the flexible wheel.
گیربکس سیاره‌ای چیست؟
گیربکس سیاره‌ای یک وسیله مکانیکی است که در آن دندانه‌های یک سیاره با دندانه‌های خورشید یا حلقه آن درگیر می‌شوند. تعداد دندانه‌ها و فاصله سیاره‌ها تعیین می‌کند که آیا دندانه‌ها به درستی درگیر می‌شوند یا خیر. در این مقاله، درباره گیربکس‌های سیاره‌ای بیشتر خواهیم آموخت. علاوه بر درک نحوه کار آنها، می‌توانید نحوه طراحی خودتان را نیز بیاموزید. در اینجا چند مثال آورده شده است:
گیربکس‌های سیاره‌ای
اگر ماشین شما گیربکس اتوماتیک دارد، گیربکس سیاره‌ای همان نوع گیربکسی است که دارید. می‌توانید با مراجعه به دفترچه راهنمای خودرو، تماس با بخش خدمات سازنده خودرو یا جستجو با استفاده از موتور جستجوی مورد علاقه خود، از وجود این نوع گیربکس مطلع شوید. با این حال، چرخ‌دنده‌های سیاره‌ای پیچیده‌تر هستند و اجزای بسیار بیشتری نسبت به گیربکس‌های استاندارد دارند. اطلاعات زیر اطلاعات بیشتری در مورد این نوع گیربکس ارائه می‌دهد.
گیربکس‌های سیاره‌ای از ۳ نوع چرخ‌دنده مختلف برای انتقال گشتاور استفاده می‌کنند. چرخ‌دنده خورشیدی در مرکز مجموعه چرخ‌دنده‌ها قرار دارد، در حالی که چرخ‌دنده‌های دیگر به دور آن می‌چرخند. یک حامل، ۲ چرخ‌دنده را به هم متصل می‌کند و برای تنظیم فاصله بین آنها طراحی شده است. هنگامی که چرخ‌دنده‌ها می‌چرخند، حامل می‌چرخد و کل مجموعه را قادر می‌سازد تا با هم کار کنند. حامل همچنین شفت خروجی را در خود جای می‌دهد. برای اینکه این گیربکس به طور موثر کار کند، باید الزامات کاربرد را برآورده کند.
سه نوع اصلی گیربکس سیاره‌ای وجود دارد: مدل پایه بسیار کارآمد است و 97% از ورودی برق را منتقل می‌کند. مدل‌های اولیه پیچیده نیستند، اما تفاوت‌های کلیدی دارند. برخی از این تفاوت‌ها آنها را برای کاربردهای مختلف ایده‌آل می‌کند. به عنوان مثال، یک گیربکس سیاره‌ای می‌تواند به صورت متناوب و پیوسته کار کند و تکیه‌گاه خروجی دارای شیار داخلی است. برخی از طرح‌ها بیش از 1 شفت خروجی دارند که به کاربر اجازه می‌دهد پیکربندی و گشتاوری را که برای کاربرد آنها بهترین است انتخاب کند.
یکی از تفاوت‌های اصلی بین گیربکس سیاره‌ای و گیربکس معمولی نوع ۱، نحوه حرکت قطعات سیاره‌ای است. یک گیربکس سیاره‌ای ممکن است برای افزایش گشتاور، چندین محور داشته باشد. یک گیربکس سیاره‌ای می‌تواند با چرخاندن حداکثر دندانه‌های خود به طور همزمان، گشتاوری تا ۱۱۳۰۰۰ نیوتن متر ایجاد کند. آنها انتخاب ایده‌آلی برای کاربردهای با فضای محدود هستند. به عنوان مثال، یک ماشین با فضای کم می‌تواند نوع ۱ را به راحتی نصب کند.
نسبت دنده در گیربکس سیاره‌ای با نسبت دنده خورشیدی به دنده حلقه‌ای تعیین می‌شود. تعداد دندانه‌های دنده خورشیدی راهی برای تنظیم نسبت دنده است. دنده‌های خورشیدی کوچک‌تر منجر به نسبت دنده‌های سیاره‌ای بزرگ‌تر می‌شوند، در حالی که دنده‌های بزرگ‌تر باعث کاهش گشتاور می‌شوند. نسبت بین دنده‌های سیاره‌ای از ۳:۱ تا ۱۰:۱ متغیر است که کمترین نسبت سه است. بیشترین نسبت ممکن ۱۰:۱ است.
گیربکس سیاره‌ای مزایای زیادی دارد. طراحی جمع و جور آن، آن را به انتخابی کارآمدتر برای موتورهای کوچک تبدیل کرده و برای عملکردهای سروو موتور نیز مفید است. گیربکس‌های سیاره‌ای اینرسی کمی دارند که عامل مهمی است، به خصوص در کاربردهای سروو موتور، زیرا اینرسی گیربکس به اینرسی بار موتور اضافه می‌شود. گیربکس‌های سیاره‌ای معمولاً با گریس یا روغن روانکاری می‌شوند، بنابراین نیازی به نگرانی در مورد روانکاری مجدد یا نگهداری آنها نیست.
گیربکس‌های سیاره‌ای با شفت خروجی
مزایای گیربکس‌های سیاره‌ای بی‌شمار است. آنها به طور گسترده در بسیاری از کاربردها، از خودروها گرفته تا تجهیزات پزشکی، بالابرهای کالا و پرسنل و ماشین‌آلات، مورد استفاده قرار می‌گیرند. آنها همچنین در جرثقیل‌های دکل و اسکله و درایوهای چرخشی استفاده می‌شوند. این گیربکس‌ها در اندازه‌ها و شکل‌های مختلف، از کوچک تا بسیار بزرگ، موجود هستند. انواع مختلفی وجود دارد و هر کدام برای کاربرد مورد نظر خود طراحی شده‌اند.
سری گیربکس‌های نسل سوم LP، حداکثر کیفیت را با دقت اقتصادی در یک گیربکس سیاره‌ای با لقی کم ترکیب می‌کنند. نسخه شفت خروجی به ویژه برای عملیات چرخه‌ای با سرعت بالا و دینامیک بالا مناسب است. نسخه دیگر SP+ HIGH SPEED است. نسخه سرعت بالای SP+ برای دستیابی به حداکثر سرعت در حین کار مداوم طراحی شده است. اگر به یک گیربکس سیاره‌ای با شفت خروجی نیاز دارید، دیگر جستجو نکنید. این بهترین انتخاب برای بسیاری از کاربردها است.
همانطور که از نامش پیداست، یک گیربکس سیاره‌ای شامل قطعات سیاره‌ای و یک شفت خروجی است. چرخ‌دنده‌های بیرونی (که چرخ‌دنده‌های سیاره‌ای نیز نامیده می‌شوند) توسط یک حامل به شفت خروجی متصل می‌شوند. سپس حامل توسط یک حلقه به شفت خروجی متصل می‌شود. در داخل گیربکس سیاره‌ای، 2 یا چند چرخ‌دنده سیاره‌ای وجود دارد. هر چرخ‌دنده به یک حامل متصل است که به شفت خروجی متصل است.
می‌توان یک مجموعه چرخ‌دنده سیاره‌ای اپی‌سیکلی را طوری مونتاژ کرد که چرخ‌دنده سیاره‌ای دور چرخ‌دنده خورشیدی بچرخد. در گیربکس سیاره‌ای چرخ‌دنده‌ها، چرخ‌دنده‌های سیاره‌ای روی محفظه گروه‌بندی شده‌اند تا اندازه و وزن سیستم بهینه شود. مجموعه چرخ‌دنده‌های سیاره‌ای می‌توانند گشتاورهایی تا ۳۳۲۰۰۰ نیوتن‌متر را تحمل کنند، در حالی که چرخ‌دنده حلقه‌ای ثابت و چرخ‌دنده خورشیدی متحرک است.
یکی دیگر از مزایای گیربکس سیاره‌ای این است که از تعداد زیادی دندانه به طور همزمان استفاده می‌کند. این امر امکان کاهش سرعت بالا و انتقال گشتاور بالا را فراهم می‌کند و بسیار جمع و جور است. گیربکس‌های سیاره‌ای با شفت خروجی برای کاربردهای با فضای محدود ایده‌آل هستند. اندازه جمع و جور و وزن کم آنها، آنها را به انتخابی محبوب در بسیاری از صنایع تبدیل کرده است. آنها همچنین به عنوان چرخ دنده‌های اپی‌سیکلی شناخته می‌شوند و در انواع مختلف ماشین‌ها استفاده می‌شوند.
یک گیربکس سیاره‌ای می‌تواند ۳ جزء داشته باشد. یک چرخ‌دنده خورشیدی مرکزی، یک حلقه بیرونی که به عنوان چرخ‌دنده داخلی شناخته می‌شود و یک شفت خروجی. این ۳ جزء توسط یک حامل به هم متصل هستند. حامل می‌چرخد تا چرخ‌دنده‌های ورودی و خروجی با هم هماهنگ باشند. آنها همچنین یک فاصله استاندارد بین چرخ‌دنده‌ها دارند. حامل همچنین به عنوان شفت خروجی عمل می‌کند. آنها می‌توانند برای ساخت ماشین‌های کوچک مانند توپی شتاب دوچرخه استفاده شوند.
گیربکس‌های سیاره‌ای با تعداد صحیح دندانه‌ها
هنگام طراحی گیربکس سیاره‌ای، باید تعداد دندانه‌ها را تعیین کرد. این رقم به عنوان ضریب بار مش (کیلوگرم) شناخته می‌شود و بر اساس نیروهای نرمال دندانه که در هر مش ایجاد می‌شوند، محاسبه می‌شود. تعداد سیاره‌ها، خطا در طراحی چرخ‌دنده و صلبیت محفظه، همگی بر کیلوگرم تأثیر می‌گذارند. بسته به نوع کاربرد، کیلوگرم را می‌توان با استفاده از استانداردهای مختلف محاسبه کرد.
در یک گیربکس سیاره‌ای معمولی، این نسبت یک عدد صحیح است و کمترین آن ۳:۱ است. در نسبت ۱۰، چرخ‌دنده خورشیدی خیلی بزرگ و چرخ‌دنده خورشیدی خیلی کوچک است تا گشتاور کافی را فراهم کند. در بیشتر موارد، این نسبت یک مقدار صحیح است و دندانه‌ها به طور مساوی از هم فاصله دارند. سپس مش چرخ‌دنده تا درجه ۲ متعادل می‌شود. حامل به صورت سه‌بعدی اندازه‌گیری می‌شود تا دقت سوراخ پین سیاره‌ای در حامل تشخیص داده شود.
در ساده‌ترین حالت، هر مش چرخ‌دنده سیاره‌ای یک سیگنال دینامیکی در فرکانس مش خود تولید می‌کند. این سیگنال‌ها می‌توانند به روش‌های مختلف خنثی یا تقویت شوند. با این حال، یک زاویه مارپیچ، نیروهای محوری را به مش چرخ‌دنده وارد می‌کند که می‌توانند مانند گشتاورها خنثی یا تقویت شوند. از آنجایی که زاویه مارپیچ یک عدد صحیح است، این مدل چرخ‌دنده سیاره‌ای لزوماً به دقت بی‌نهایت نیاز ندارد.
دوره حرکت حاصل بر حسب زاویه چرخش اندازه‌گیری می‌شود. این شکل می‌تواند برای تشخیص عیب و محاسبه حداقل طول داده مورد نیاز استفاده شود. همچنین می‌توان از آن برای محاسبه حرکت سینماتیکی دندانه چرخ‌دنده سیاره‌ای معیوب استفاده کرد. توجه به این نکته مهم است که حرکت مش-عیب آنی نیست و بنابراین، برای مش شدن کامل یک چرخ‌دنده سیاره‌ای معیوب به زمان کافی نیاز دارد.
ضریب تقسیم بار مشابه گیربکس‌های ساده و مارپیچ است و می‌توان از آن برای محاسبه تقسیم بار دینامیکی استفاده کرد. وقتی ضریب تقسیم بار کم باشد، هر چرخ‌دنده به طور جداگانه کمی بارگذاری می‌شود. انحراف‌ها می‌توانند متفاوت باشند، به خصوص در چرخ‌دنده‌های با دقت بالا. بنابراین، فرآیند طراحی باید شامل زنجیره تلرانس باشد. این امر نسبت صحیح درگیری چرخ‌دنده‌ها را تضمین می‌کند.
گیربکس سیاره‌ای نوعی سیستم دنده سیاره‌ای است که در موتورها استفاده می‌شود. این گیربکس دارای یک دنده خورشیدی در مرکز و مجموعه‌ای از دنده‌های بیرونی است. هر دنده مطابق محور خود به دور خورشید می‌چرخد. آنها توسط یک جزء حلقه‌ای به هم متصل هستند و از طریق یک حامل به یکدیگر متصل می‌شوند. حامل همچنین شامل شفت خروجی است. و از آنجایی که دنده خورشیدی در مرکز قرار دارد، مش استاندارد است.
به عنوان یک مزیت اضافه، گیربکس‌های سیاره‌ای دارای سطوح کشویی هستند که باعث کاهش صدا و لرزش می‌شوند. با وجود کیفیت بالای گیربکس‌های سیاره‌ای، روانکاری صحیح آنها برای جلوگیری از ساییدگی و پارگی بسیار مهم است. CZPT از CZPT استفاده می‌کند. برای اینکه گیربکس‌های سیاره‌ای دوام طولانی داشته باشند، معمولاً روانکار در گیربکس سیاره‌ای گنجانده می‌شود.
